 |
|
Τμήματα ΕνηλίκωνΠαιδικά Tμήματα |
Samba
Κάθε Σάββατο 15:00-16:15
Δείτε το Πλήρες Πρόγραμμα
Shake it!
Ένα ζωηρό, διασκεδαστικό μάθημα από τη Βραζιλιάνα Gislene Ausech
Antonucci που σας βάζει στο ρυθμό της
αυθεντικής σάμπα και της latin κουλτούρας. Ακολουθήστε τα ζωηρά
βήματα και τις οδηγίες της Gislene, και θα εκπλαγείτε από την
επίδραση του χορού στο σώμα σας. Λυγισμένα γόνατα, λίκνισμα των
γοφών, ταχύτητα στα πόδια και δύναμη στην κοιλιά, είναι μερικά
από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σάμπα που γυμνάζουν και
δυναμώνουν τους μύες όλου του σώματος, χαρίζουν ευλυγισία, στυλ
και σέξι βραζιλιάνικη σιλουέτα!
Τι φοράμε;
Ξεχάστε τα φτερά και πούπουλα των βραζιλιάνων καρνιβαλιστών
και φορέστε άνετα, βολικά ρούχα, φόρμες και ελαστικά μπλουζάκια
και κατά προτίμηση κάποιου είδους αθλητικά παπούτσια με μαλακή
αντιολισθητική σόλα.
Η ιστορία της σάμπα
Ο χορός σάμπα γεννήθηκε στην περιοχή της Μπαϊα στη Βραζιλία
τον 17ο αιώνα, έχει όμως τις ρίζες του στις λατρευτικές παραδόσεις
που έφεραν στο Νέο Κόσμο οι σκλάβοι από την Αφρική, όπως το καντομπλέ
(λατρευτική τελετή). Το όνομα της κατά μία θεωρία προέρχεται από τη λέξη
«semba» που στην αφρικανική διάλεκτο bantu, γλώσσα των σκλάβων από την
Ανγκόλα, σημαίνει «πρόσκληση» για χορό. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία,
προέρχεται από την αραβική λέξη «ζάμπρα» ή «ζάμπα» που χρονολογείται
από την κατάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου από τους Μαυριτανούς. Κατά
τη διάρκεια των θρησκευτικών τους τελετουργιών, οι σκλάβοι σχημάτιζαν
κύκλους (rodas), έπαιζαν κρουστά, χτυπούσαν παλαμάκια και κάθε ένας με
τη σειρά του χόρευε στη μέση του κύκλου κάνοντας διάφορες φιγούρες. Η
επίκληση των θεών με χορό και τραγούδι σε κυκλικούς σχηματισμούς,
εξελίχθηκε στην περιοχή της Μπαΐα της Βραζιλίας, γνωστή και ως
«Μικρή Αφρική», όλες τις επόμενες δεκαετίες σε ειδικά διαμορφωμένους
χώρους λατρείας (Terreiros da Candomble) και με επικεφαλής τις ιέρειες,
Τias και Baianas. Με την κατάργηση της δουλείας στη Βραζιλία το 1888,
οι περισσότεροι πρώην σκλάβοι μετανάστευσαν από την Μπαΐα στο Ρίο.
Ήταν η εποχή που η σάμπα άλλαξε ρόλο και από όργανο θρησκευτικής
λατρείας μετατράπηκε σε αντίδοτο των μεταναστών στη φτώχια και την
υποβάθμιση. Οι Ευρωπαίοι άποικοι και η ανώτερη τάξη θεωρούσαν το χορό
ακατάλληλο και έτσι στις αρχές του 20ου αιώνα η σάμπα απαγορεύτηκε με
αποτέλεσμα να χορεύεται κρυφά σε σχολές χορού. Ωστόσο, με τον καιρό η
σάμπα καθιερώθηκε μέσα από τα blocos (γκρουπς) των μαθητών των σχολών
χορού που γυρνούσαν στην πόλη προσπαθώντας να εντυπωσιάσουν τον κόσμο
με φιγούρες και πολύχρωμες ενδυμασίες. Τις επόμενες δεκαετίες η σάμπα
καθιερώθηκε ως κομμάτι της εθνικής πολιτιστικής ταυτότητας της Βραζιλίας,
οι σχολές χορού άρχισαν να επιδοτούνται από το κράτος και τόσο η μουσική
όσο και ο χορός άρχισαν να κατακτούν και την Ευρώπη. Με το πέρασμα των
χρόνων η σάμπα εξελίχθηκε και δημιουργήθηκαν νέες υπό-κατηγορίες,
όπως η Baiano, η Mesemba, η Batucada, και η Carnaval. Ως ήχος η σάμπα
χωρίστηκε σε νέα είδη όπως τα: samba canção, samba-choro, samba carnavalesco,
samba enredo και samba
de breque. Τα τελευταία χρόνια έχουν
αναδειχτεί κάποια νέα είδη που έχουν την
σάμπα ως βάση τους, όπως η samba reggae και η samba de breque (break samba).
|
|
|
 |
